قیمت گذاری در فرانچایزها |روشهاي تعيين ساختار حق امتیاز ماهیانه
Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on telegram
Share on google

قیمت گذاری در فرانچایزها |روشهاي تعيين ساختار حق امتیاز ماهیانه

در ادامه قسمت قبل

۴- تعیین معقول هزینه ها ( قیمت گذاری در فرانچایزها )

مهمترین نکته ای که در تعیین ساختار هزینه های ماهیانه و تکرارشونده می بایست  مورد توجه قرار گیرد این است که معقول و حساب شده باشند. هزینه ها باید به گونه ای تنظیم شوند که کل هزینه های دریافت شده توسط فرانچایزکننده و پرداخت شده توسط فرانچایزی، بازگشت سرمایه رضایت بخشی برای طرفین فراهم کند.

چگونگی تعیین معقول هزینه ها در فرنچایز
تعیین معقول هزینه ها (قیمت گذاری در فرانچایزها)

۴. ۱- هزینه های کاربری نمایندگان

فرانچایزکننده ها می بایست تصمیم بگیرند که با توجه به اهداف پشتیبانی سیستم مدیریت فرنچایز مدیریت، هزینه برخی خدمات را بصورت جداگانه دریافت کنند یا خیر.

آیا خدمات جانبی مانند آموزش های دوره ای، پشتیبانی میدانی (در محل)، پشتیبانی مالی و غیره در هزینه حق امتیاز ماهیانه (Royalty Fee)  قرار می گیرد یا به عنوان هزینه کاربری جدا دریافت خواهند شد؟

اگر قرار است آنها به صورت جداگانه به عنوان هزینه کاربری شارژ شوند، آیا قرار است در هر بار استفاده از این خدمات شارژ شوند و آیا فرنچایزکننده درصدی بعنوان سود بر روی این هزینه خواهد کشید؟

آیا فرنچایزکننده برای هزینه های رفت و آمد و حقوق کارمندان خود برای پشتیبانی میدانی درخواست هزینه خواهد کرد؟ آیا از فروش کالاها و لوازم مورد نیاز فرانچایزی های خود درآمد کسب می کند؟

آیا تخفيفاتی که از تامين كنندگان گرفته می شود، درآمد فرانچایز کننده محسوب می شود یا به نمایندگان اختصاص داده می شود یا در صندوق تبلیغات و بازاریابی آنها منظور می گردد؟

وقتی که هزینه هر رویداد خاص یا خدمات ارائه تعیین شود، فرانچایزکننده می تواند بر این اساس هزینه های کاربری را نمایندگان تعیین کند. هدف از این کار، اخذ هزینه ها بر اساس میزان استفاده از خدمات است.

پس از تعیین هزینه این خدمات، مابقی بودجه لازم فرنچایزکننده می تواند از طریق و بعنوان هزینه حق امتیاز ماهیانه (Royalty Fee) تامین شود.

۴. ۲-هزینه های پایه

منظور اصلی از این مورد، هزینه حق امتیاز ماهیانه است که در بالا در مورد آن توضیح داده شد. این هزینه می تواند تمام موارد خدماتی را شامل شود یا اینکه هزینه برخی خدمات جداگانه محاسبه شود.

۵- روشهاي تعيين ساختار حق امتیاز ماهیانه(قیمت گذاری در فرانچایزها)

بیشتر اوقات، فرانچایزکننده ها  این هزینه را بر اساس درصدی از فروش ناخالص فرنچایزی ها تعیین می کنند. با وجود اینکه این روش ساده ترین ساختار هزینه به نظر می رسد همیشه بهترین روش برای اطمینان از برقرار شدن تعادل مالی بین طرفین نیست.

روشهای متفاوتی توسط فرانچایزکنندها در این زمینه مورد استفاده قرار می گیرد که متداولترین آنها به شرح ذیل است:

۵. ۱- درصد ثابتی از فروش ناخالص

این روش معمول ترین ساختار هزینه است. فرانچایزی پس از محاسبه برخی کسورات مانند مالیات، بدهی های معوقه و غیره، فروش ناخالص را گزارش می دهد. حق امتیاز ماهیانه بعنوان درصدی از این فروش ناخالص در نظر گرفته می شود.

۵. ۲- درصد متغییری از فروش ناخالص

– کاهش درصد با فروش بیشتر:

این ساختار توسط برخی از فرنچایزکننده ها استفاده می شود. منطق این موضوع این است که کم کردن پرداختی های نماینده با افزایش فروش وی مشوقی برای عملکرد بهتر است و باعث دقیق تر شدن گزارش فروش کل می شود.

کاهش درصد – فروش تجمعی

این ساختار مشابه ساختار فوق است، با این تفاوت که به جای محاسبه فروش در هر ماه، این عدد به صورت تجمعی در هر سال در نظر گرفته می شود. اهداف فروش به صورت سالیانه محاسبه شده و در صورت رسیدن به آنها، تا دوره بعد (پایان سال بعد) حق امتیاز ماهیانه کاهش خواهد یافت.

افزایش درصد – فروش ماهانه

همه مکان ها و بازارها یکسان نیستند. منطق استفاده از درصد فزاینده، اختصاص یک محل با عملکرد بهتر به آن نماینده و کسب درآمد بیشتر برای خود است.

افزایش درصد – فروش تجمعی

این ساختار اخذ حق امتیاز شبیه به مورد فوق است. صاحب امتیاز بر اساس فروش تجمعی سالانه می بایست درصد بیشتری بپردازد.

۵. ۳- ساختار حداقلی هزینه ها

حداقل هزینه حق امتیاز ماهیانه (Minimum Royalty)

با توجه به نوع محل و انتظارات فرانچایز کننده جهت دستیابی به حداقل فروش در یک منطقه، حداقل هزینه ماهیانه ثابتی تعیین می گردد. تا زمانی که نماینده به آن میزان از فروش نرسیده باشد فقط این هزینه ثابت حداقلی دریافت خواهد شد. این میزان به صورت دوره ای یا بر مبنای شاخص قیمت مصرف کننده (CPI- Customer Price Index) تعیین می گردد.

میانگین تجمعی

مشابه مورد فوق می باشد با این تفاوت که فرانچایزی ها بر اساس میانگین فروش خود در یک دوره، حق امتیاز نمایندگی را پرداخت خواهند کرد.

فروش دوره هایی که بیش از حداقل هدف فروش است با دوره هایی که کمتر از آن است میانگین گرفته می شود. در این روش، فشار کمتری بر روی فرانچایزی ها خواهد بود. دوره های محاسبه معمولا سه ماهانه هستند.

۵. ۴- هزینه ماهیانه ثابت

در این روش حق امتیاز ماهیانه یک هزینه ثابت است و تحت تاثیر فروش قرار نمی گیرد. امتیاز دهنده هر ماه میزان ثابتی دریافت می کند و نماینده با افزایش فروشش، هزینه بالاتری نمی پردازد. این ساختار مشابه یک اجاره نامه تجاری معمولی است. این هزینه ثابت به صورت دوره ای یا بر مبنای شاخص قیمت مصرف کننده تعیین می گردد.

۵. ۵- ملاحظات دوران شروع فعالیت

فرانچایز کننده ها می دانند که در طول دوره اولیه فعالیت، نماینده هزینه های بیشتری برای شروع کسب وکار خود داشته و در عین حال فروش کمتری دارد. برای کمک به آنها در این دوره، برخی از فرانچایز کننده ها هزینه ماهیانه را حذف کرده یا به حداقل می رسانند. مبالغ وصول نشده ممکن است به عنوان وام یا معوقه در نظر گرفته شوند.

۵. ۶- مبتنی بر تراکنش

بر اساس واحدهای فروخته شده، تعداد معاملات، اتاق های اجاره داده شده ، بطری های فروخته شده و غیره، از فرانچایزی ها هزینه ثابت دریافت می شود.

۵. ۶- بدون هزینه ماهیانه

در سیستم های فرانچایزی که در آن امتیاز دهنده از فروش کالا یا خدمات به نمایندگان خود درآمد کسب می کند، سود حاصل از این فروش محصولات یا خدمات به جای حق امتیاز در نظر گرفته شده و هزینه ماهیانه دیگری اخذ نمی گردد.

ادامه در قسمت بعد